Tussen Twee Werelden

 

Sinds mijn jeugd leef ik met een bewustzijn dat verder reikt dan wat de wereld mij aanleert. Terwijl anderen vooral keken naar wat hen gepresenteerd werd, voelde ik altijd al de lagen die daaronder liggen. Meditatie, martial arts, stiltemomenten en innerlijk onderzoek hebben mijn zenuwstelsel en mijn energieveld vanaf jonge leeftijd gevormd. Daardoor zie ik niet alleen hoe het systeem werkt, maar vooral hoe het in ons werkt, hoe het onze trilling beïnvloedt en onze manier van kijken, voelen en reageren bijna ongemerkt stuurt.

Ik leef al mijn hele leven tussen twee werelden. Aan de ene kant de wereld van verwachtingen, druk, verleidingen, dogma’s en het grote toneelstuk dat we als samenleving normaal zijn gaan vinden. Aan de andere kant de wereld die ik leerde kennen in de oude esoterische tradities, de wijsheid die in de Veda’s wordt beschreven, de subtiele realiteit achter de illusie, de vibratie van wie we werkelijk zijn. Soms voelt het alsof ik met twee benen in twee verschillende werkelijkheden sta, telkens zoekend naar balans. En eerlijk, dat is geen pad van perfectie. Ik houd ook van het leven, van feestjes, plezier, lachen, genieten, die menselijke kant die soms schommelt tussen zuiverheid en verleiding. Maar ik heb geleerd dat balans niet ontstaat door één wereld af te wijzen, maar door beide werelden bewust te bewandelen. Niet jezelf “verontreinigen” door impulsief te leven, maar ook niet zo streng worden dat je het mens-zijn vergeet. Het is een dans tussen aanwezigheid en ervaring.

Yoga wordt vaak verkeerd begrepen, vooral omdat het door commercialisering is gereduceerd tot een reeks fysieke houdingen. Maar de asana’s vormen slechts een klein onderdeel van een veel diepere levenswijze. Yoga omvat ook pranayama (bewuste ademsturing), meditatie, mantra en talloze andere aspecten die gericht zijn op eenheid, helderheid en het herontdekken van wie je werkelijk bent. Deze beoefening brengt me naar binnen, naar de stilte achter elke gedachte, naar de subtiele vibratie die herinnert aan mijn essentie. Martial arts leert me diezelfde innerlijke energie te richten, te beheersen en vanuit kracht te bewegen zonder agressie. Samen vormen ze een levenshouding van voelen, waarnemen, aanwezig zijn, waarmee ik door beide werelden kan navigeren.

Meditatie en pranayama zijn voor mij de brug tussen deze twee realiteiten. Ze houden me gegrond, zuiver en helder midden in een wereld die ons voortdurend probeert te vormen naar haar eigen trillingsniveau. Door te ademen, te verstillen en de grote IK te beteugelen, voel ik de subtiele trilling van mijn essentie. En wanneer ik daarna weer de wereld instap, leef ik niet alleen volgens wat er van mij verwacht wordt, maar volgens wat mijn innerlijk kompas aangeeft. Dat is voor mij vrijheid.

De balans tussen deze twee werelden is minder moeilijk dan het lijkt, zolang je niet kiest voor óf óf, maar voor én én. Leven in de wereld, maar niet verloren raken in de illusie ervan. Genieten van wat het leven biedt, maar je vibratie bewaken. Ervaren, maar bewust. Handelen, maar vanuit essentie. En misschien is dat de meest subtiele vorm van rebellie die ik ken. Niet vechten tegen het systeem, maar je eigen trilling hoger houden dan de golven die je proberen mee te sleuren. Niet meegaan in de ruis, maar aanwezig blijven in jezelf.

Want wanneer je dat doet, verandert hoe je kijkt, hoe je voelt, hoe je beweegt. Dan leef je niet meer vanuit wat de wereld je oplegt, maar vanuit wie je werkelijk bent. En precies daar, in dat innerlijke bewustzijn, begint echte vrijheid, elke dag opnieuw.

 

Bron: Stephen Ghazi.

www.spiritmindbody.nl